21-22 Februari 2009
Rustig weekend
Zaterdag lekker lang brunchen op ons terras, wat shoppen en klussen in huis.
Zondag haalt Tomas nog eens zijn fiets en ik met de kindjes de auto uit voor een ritje naar De Hidden Oasis, een boerderij bij Saswad. Er zijn geitjes, koeien en paarden, een speeltuin, een slaapzaal met uitzicht op een klein stuwmeer en een schaduwrijk restaurant. Misschien een idee voor de volgende Hash (een groooot nadeel : alcohol niet toegelaten...) ? De motorbende (de laatste keer mét Michel) komt er ook bij voor de lunch. Lekker gezellig Belgisch en een beetje Frans met Augustin, Cyril en Delphine.
Tijdig thuis voor nog wat spetteren in de tuin!
15 Februari 2009
Pool
Nog steeds winter in Pune, maar de temperaturen stijgen
al terug tot 35°.
Tijd voor de dipje in Pyramids Pool!
14 Februari 2009
Valentijn op een kameel
Vandaag zalig relaxen in de tuin, genieten van het mooie weer, een pintje met de bezoekers (Ann-Sofie en Kris) en... van een ritje op een kameel in onze straat!
En 's avonds genieten we van een Valentine Potluck (breng
mee wat je wilt en eet wat je wilt) met de Scandinaven.
Verrassingsfeestje voor Christina die vorig jaar teruggekeerd is naar
het barre Noorwegen en nu met haar dochter een weekje herinneringen komt
ophalen. in Pune
Sǻ det var dejligt fordi jeg kun lidt dansk tale mit mine norske venine!
9-13 Februari 2009
Hampi !
De rivier bij valavond
We hadden er al zoveel over gehoord, maar we wouden we het nu eens met onze eigen ogen verkennen : Hampi of het vroegere koninkrijk van Vijayanagara (14e-16e eeuw), met zijn duizend ruines en tempels en zijn betoverend 'boulder' landschap. Melissa en Ann-Sofie waren ook snel te vinden voor dit tripje van vijf dagen en op de laatste knip voegde Helen, de nicht van Will die net aan haar lange reis door Azie was begonnen, zich ook bij ons aan. We moeten er wel elf uur autozitten voor over hebben evenals een in olie drijvende lunch in een plaatselijke dabha waar Ann-Sofies maag hevig op protesteerde in de laatste uurtjes voor onze bestemming. Maar eenmaal op het gezellige terras van Shanti Guesthouse, beseffen we dat dit stukje paradijs de rit zeker meer dan waard is.
Blessing van Laxmi
's Anderendaags, bij klaarlichte dag, zien we eindelijk
Hampi in volle glorie. Naast ons terras liggen uitgestrekte rijstvelden
omzoomd door palmbomen, daarachter kabbelt de Thungabadra rivier, en aan
de horizon liggen heuvels bezaaid met keien, keien en keien. Mmmm, en
wat een superlekkere knapperige muesli met fruit en yoghurt en honing en
noten! We krijgen een lui hangout gevoel hier, geen wonder dat mensen
hier soms voor een maand blijven hangen!
Maar na dat bakje energie komen
we dan toch in actie. Een overvol overzetbootje dropt ons tegen de
middag af in Hampi. De Virupaksha tempel, met zijn 50 meter hoge toren,
hadden we al van op afstand gezien. We worden er elk - in ruil voor een
roepie - gezegend door Laxmi, de in-house olifant. Laxmi betekent
rijkdom en succes, en er staat menig Indier te drummen voor een tikje
van zijn slurf! Voor de tempel ligt Hampi bazaar, een straat vol met
soevenierwinkeltjes, eetstalletjes, koeien, hotels en restaurants. Een
wandelpad langs grote keien en ruines brengt ons uiteindelijk bij de
Vittala tempel, bekend voor zijn monolithische praalwagen en zijn fijne
gebeeldhouwde zuilen. Een gids speelt voor ons een deuntje op de
zingende pillaren, een reeks van vier zuilen die door een
verschillende orientatie van het gesteente verschillende noten laten
horen.
Op de terugweg komt een man zijn boot aanprijzen en we gaan
uiteindelijk op zijn aanbod in. 'Boot' is een groot woord voor zo'n
komvormige rieten vlot. Naarmate we vorderen sijpelt er meer en meer
water door de bodem, maar we slagen er wonder boven wonder toch in om
onze voeten droog te houden. Terug langs de Bazaar doen we nog snel een
paar 'koopjes' bij een duf winkeltje met hopen kleurrijke hippiekleren.
Lotje en Nora krijgen elk een strooien hoedje. We zijn net op tijd terug
aan ons guesthouse voor een pintje bij zonsondergang. Onze buurman zingt
een deuntje op zijn gitaar, een israelische probeert haar vierjarig
dochtertje in slaap te wiegen (ocharme!) en de Nepalese ober loopt af en
aan met Israelische falafels en Italiaanse pasta's. Wij laten het ons
smaken, vooral wat het toetje betreft : een verjaardagtaart voor Helen!
Die krijgt van Ann-Sofie de onvermijdelijke 'cake in the face', een
handvol slagroom, beloofd is beloofd!
Melissa, ik, Helen en Ann-Sofie
Om de Royale Enclosure te bezoeken op onze tweede dag
Hampi huren we elk een fiets. Het is duwen op de trappers om zonder
versnellingen tot bij de eerste tempel te geraken, maar daarna kunnen we
ons vooral veel laten bollen. We passeren een reuzegrote uit een steen
gehouwen Ganesh (de olifantengod), een rijk bewerkte Krishna tempel, een
kleinere ondergrondse Krishna tempel, overblijfselen van moskeeen en
uitkijktorens, hoge omwallingen en fundamenten van vroegere woningen. De
zon is vandaag moeilijk te harden en we puffen even uit bij een
frisdrank in de schaduw van een stalletje. Tussen hordes schoolkinderen,
luid zwaaiend en hello roepend, gaan we te voet verder naar het
voormalige koninklijke hof. Die Telugu heersers hadden het hier precies
niet zo slecht, met een waterpaviljoen, vertrekken voor hun harem en een
groot complex met siesta-hall. Het meest indrukwekkend zijn de
olifantenstallen, immense cellen met rijk versierde koepels en imposante
gewelven. De Hazara Rama tempel, de koninklijke staatstempel met fijne
taferelen van de Ramayana of Indische bijbel, is een mooie afsluiter van
onze tocht.
Vooraleer we het beseffen, zijn we terug aan Hampi Bazaar
waar we de koelte van een klein restaurant opzoeken. Melissa is geveld
door de warmte en valt bijna in slaap op een houten bank. Ze is ook een
beetje duizelig en na het eten vergezel ik haar terug naar ons
guesthouse aan de andere kant van de rivier. Ook ik kan wel een dutje
gebruiken blijkbaar, want ik val onmiddellijk naast mijn boek op het
schommelbed voor ons hutje in slaap.
Het is al over vijf uur als Helen
en Ann-Sofie ook komen binnengewandeld en even twijfelen we of we de
tocht naar de Hanuman tempel nog wel zouden ondernemen. Maar de
zonsondergang zou echt een must zijn, dus we gaan voor de laatste
krachtinspanning van de dag. De tocht naar de tempel blijkt verder te
zijn dan verwacht en net als we door krijgen dat we de zonsdondergang
niet meer zullen halen, komt er uit het niks een rikshaw voorbij gereden.
Laxmi is ons goed gezind! Er is al een passagier, een Israelische
toerist, maar die vindt het niet erg om haar taxi te delen met ons, dus
we stapelen ons op zijn Indisch in het kleine bakje. Onder een dalende
oranje bol rennen we de 150 treden op naar de top. Het uitzicht is
verbluffend. Buiten de spirituele muziek uit de luidsprekers van de
tempel en het zachte geroezemoes van de groepjes toeschouwers is het er
sereen stil. Tot er plots een schreeuw weerklinkt. "Oh my God !" Melissa
zorgt voor de nodige animatie : een aap hangt te bungelen aan haar
waterfles en gaat er uiteindelijk ook mee vandoor. En de zonsondergang?
FA-BU-LEUS!
Uitzicht vanaf de Hanuman Tempel
Snif, snif, na twee dagen Hampi scheiden onze wegen met Helen, die verder naar Goa doorreist. Voor ons nog geen Pune, we breken onze terugrit met een bezoek aan Badami, op drie uur rijden ten noorden van Hampi. Dat is een klein stadje bekend voor zijn rotstempels uit de Chalukya dynastie (6de-8ste eeuw NC). Onze broodjes eten we wijselijk op in de auto, want daarbuiten zitten er meerdere apen op de loer voor een hapje. En Melissa heeft haar lesje al geleerd! Ondanks de ouderdom zijn de tempels nog in bijna perfecte staat. Er zijn indrukwekkende beelden van Shiva en Vishnu in al zijn verschijningen. De grotten kijken uit op een grote watertank waarrond nog meer tempels en forten gelegen zijn. Maar die laten we voor wat ze zijn, en besluiten nog een stuk verder naar het noorden te rijden tot in Bijapur. Het hampi-gevoel is er ver weg te denken : een drukke Moslim stad en een grasgroen hotel met groezelige lakens. Maar de 'thali' is er lekker en de pintjes - binnengesmokkeld door de room boys - smaken weerom.
Voor we de auto terug nemen voor een halve dag kilometers vreten, hangen we nog even de toerist uit in Bijapur. De Jama Masjid moskee is niet zo bijzonder, maar de Gol Gumbaz met zijn op een na grootste koepel van de wereld (na de St.-Pietersbasiliek) is wel indrukwekkend. Alleen jammer van die plakkende Indische mannen die hun blikken en gsm flitsers niet van ons konden afhouden! Gelukkig is er Ivy, de wijnbar, die we toevallig net op de middag op onze weg tegenkomen. Leve Laxmi! Goeie porto. Sante, op nog eens zo'n leuke vakantie!
Voor meer foto's van Hampi klik hier
8 Februari 2009
Gesmeerde kitten en balleesbroeken
Zijn niet alleen voor mannen weggelegd! Vandaag springen de vrouwen in het zadel. Na een ochtendlijke verkenningstocht door de mannen en een picnic met de kindjes aan een tempel in Saswad is het onze beurt om op de trappers te gaan staan. Voor herhaling vatbaar!
Picnic aan de tempel
Off we go!